آیا وخت آن نرسیده است که ایمان بیاورید من فوقولاده ام؟

احساس میکنم خری تنها هستم که تنهایی در مزرعه میچرد و عرعر میکند و میرود به خانهی صاحبش جفتک میزند و کسی حواسش نیست و نمیآید بگوید هی تو! چرا با شیب فلان جفتک زدی؟ :|

والا بخدا. دیگر نه به آن وبلاگهای قبلی برمیگردم نه به آدمهای قبلی. گیسطلا هم که بچهی خوبیست و این حرفها را برنمیتابد.

راستی گیسطلا؛ نازِ گیسهایت بر وزن ناز شصتت. این مداحی مدافعان حرم خیلی خوب است. خیلی خوبتر از خوب و هر بار که گوشش میدهم حالم خوب میشود. انشالله که در سایه ی گیسوان طلائیات پیوسته جیگرت دربیاید با این درسهای آسانت. اینها را شوخی میکنم چون صلاح میدانم و با موفق باشید گفتن من تو موفق نمیشوی. لذا این چرت و پرتهارا نخوان و برو ریاضیات را بخوان. برو خاله ببینه. د برو د.

فعلا تنها کسی هستی که اینجا را فالوع میکنی. طی تحقیقات من از ۹ مهر آنفالوع نکردهای. همین اولش بگویم که میخواهی آنفالوع کنی آنفالوع کن من قلبم طاقتش را دارد. هارهار.

خاب دیگر بروم درباره ی یک چیز دیگر چرت و پرت بگویم. جزوه ی دبیرمان آشغال است و من از تابعش خیلی چیز زیادی نفهمیدم. امروز ۶ ساعت درس خواندهام و بقیه ی روز را هم به امید خدا و پنشتن به کوری چشم دشمنان اسلام خواهم خواند. جیگر همه ی تعیین علامتها با ریشهی پنهان دراید. جیگر من هم دراید که اینقدر تنبلم. تمبل حتی. عصلا دوست دارم تمبل را بنویسم تمبل. مثل ویار تکلم که مینویسد وبلاگ. هارهار.

امروز فقط پنج دقیقه به تلگرام رفتم و از این بابت بسیار بسیار خرسندم. عاما. عاما و عاما. عاما و درد بنال دیگر. عاما. عاما به جایش واستاپ نصب نمودم که وسط دید زدن پروفایل ملت برایم اسمس آمد: مچتکرت گرامی! آیا برایت مقدور است از واستاپ بیرون کشیده و ادامه تحصیل دهی؟ به همین برکت بخاطر خودت میگویم. قبضت زیاد میآید مجبوری بروی کلیهفروشی بدبخت مفسد مفلس. حالا هم نتت را قطع میکنم تا خر شوی بیایی بسته بخری. روزی که ننهات قبضت را میبیند میبینمت. بای هانی.

من هم نمیگویم چه گفتم. ولی یک مشت لیچار بار قیافه ی کریهاش کردم و گوشیام را خاموش کردم.

خب همینها دیگر. راستی، اسم وبلاگ را بگذارم لوراخس خوب است؟ شعارم هم برچّلا باشد. هوم؟